یکی مثل همه

1hamsafar — Wed, 12 Sep 2007 20:54:44 GMT

اين روزها كار دومي كه گرفته ام و پرستاري از خواهربيمارم كه شب ها

به من واگذار شده واقعا براي نت آمدن و نوشتن و سرزدن به بچه ها

نميدونم وقت از كجا كِش برم، عذر خواهي ام را بپذيريد اگر نمي توانم

جواب محبت هاتونو در وبلاگاتون بدم...

دلم براي با وفا خيلي تنگ شده،شاجين نازنينم ممنون از لطف و محبت بي دريغت، هميشه به يادتم

حسين آقاي گل(اسيريس) از اينكه به يادم هستي تشكر، حسين جان(اي روزگار) تو هم كه

دوست اين سالها و روز هايي، محبتاتو هيچگاه فراموش نمي كنم و بقيه دوستاي عزيزم، حميد و آيدين

عزيز و آقاي سپهري و محمد و ستاره خانم گلم و گردناز عزيز و سميرا خانم و سيناي نازنين و ميثم خوب و مهربون، ممنون از همه اتون....

هر وقت فرصتي پيش بياد خواهم نوشت

فرا رسيدن ماه مبارك، مبارك

######

او را به‌جُرم کندن یک سیب کشتند
بی‌آنکه جرمش را کند تکذیب کشتند

اوّل به‌ضرب تَـرکه او را پند دادند
بعداً به‌قصد اندکی تأدیب کشتند

آنان بدون سیب‌ها آسیب بودند
او را فقط از ترس این آسیب کشتند

قانون منع سیب را تصویب کردند
تصویب کردند و پس‌از تصویب کشتند

آمد بگوید من! ولی فرصت ندادند
آرام شد، او را به این ترتیب کشتند

######

حرفی ندارم چشم‌هایم را ببندند
سهم مرا از دیدن دنیا ببندند

حالا که در کنج قفس آزاد هستیم
بگذار تا زنجیر را بر ما ببندند

می‌خواستم از روز اوّل دست‌هایم
یا باز ِ باز ِ باز باشد، یا ببندند

جنگی ندارم با دهان‌هایی که باز است
آن‌قدر ساکت می‌نشینم تا ببندند

هرچند دارم می‌روم امروز امّا
راه مرا شاید همین فردا ببندند

ازبس کبودی دیدم و گفتم ندیدم
حرفی ندارم چشم‌هایم را ببندند

حسن قريبي

1hamsafar — Thu, 06 Sep 2007 18:46:02 GMT

ديشب تمام ستاره هاي پشت پنجره را

با دست خاموش كردم

وقتي شنيدم

ماه

را به اتاقت برده اي...

1hamsafar — Mon, 03 Sep 2007 18:14:48 GMT

... نکته مهم دیگر که شاید برای اولین بار در اینجا مطرح می گردد، چگونگی پر نشدن چاههای عریضه با این حجم از زائران است. مسجد جمکران بطور تقریبی در شبهای چهارشنبه در حدود 200 هزار زایر دارد که البته در برخی از ایام سال مانند نیمه شعبان، شبهای قدر، روزهاي تاسوعا و عاشورا و ایام نوروز به این رقم چندین برابر افزوده می شود که در نهایت بطور سالانه 20 میلیون زایر را دربر می گیرد. اگر بر فرض مثال تنها 25 درصد از زایران نامه های خود را درون این چاه بریزند، رقمی در حدود 5 میلیون نامه می شود که در حدود 10 هزار بسته کاغذ A4 پانصد تایی را شامل می شود که بعید است چاه عریضه مسجد تحمل نگهداری چنین حجمی از کاغذ را داشته باشد و این در حالی است که طبق مشاهدات صورت گرفته، تنها کاغذنامه در این چاه ریخته نمی شود و علاوه بر پول و چکهای نقدی انواع زیورالات و طلاجات نیز در این چاه ریخته می شود. بدون در نظر گرفتن ارزش هدایای ریخته شده در چاه و تنها با انجام یک محاسبه ساده، در آمد مسجد تنها از فروش کاغذ عریضه 200 تومانی رقمی در حدود یک میلیارد تومان را در طول سال شامل می شود که البته رقم قابل توجهی بوده و جای شگفتی دارد. بدون لحاظ درست یا نادرست بودن این گونه مسايل از منظر شرعي، با کمال تاسف باید گفت در حقیقت چاهی در این مکان وجود ندارد و آنچه که بنام چاه عریضه از آن نام برده می شود، یک محفظه تمام فلزی است که راه دسترسی به آن از طریق سرداب مسجد می باشد. دلیل پر نشدن این چاه نیز بدین خاطر است که بصورت نوبه ای و بیشتر در اوایل هفته که مسجد تقریبا خلوت می باشد، این چاه از همان طریقی که ذکر شد، خالی می گردد و با تفکیک نامه ها از هدایای قیمتی و همچنین نذورات نقدی، نامه ها را درون کیسه ها ریخته و در نهرهای اطراف مسجد خصوصا در حوالی زمینهای کشاورزی رها می کنند و البته در برخی موارد نیز آنها را خاک می کنند......

(از وبلاگ تحليلي سياسي قم)

1hamsafar — Sat, 01 Sep 2007 18:49:51 GMT

سفر طولاني شد...

اين چند روز بهترين روزهاي اين چند سال بود

اگر ماشين هم از كار افتاده باشد و تو در سوناي انزلي گير كني آنهم يك هفته!!

آنوقت است كه قدر لحظه لحظه هاي ادامه ي سفر را ميداني

اين چند روز، در آن لحظه اي كه زير خورشيد تابان روي ساوالان به آسمان آبي نگاه مي كردم و فكر مي كردم كه آيا زندگي مرا به لحظه اي پربار تر، آرام تر و شاد تر از اين خواهد برد؟ اين چندروز، در آن وقتي كه سرماي شب سرد اردبيل از خواب بيدارم مي‌كرد و در حيران، در مغان، در بيله سوار و در تمام راهها با خود مي گفتم كه اين روزها بهترين روزهاي اين سالهاست. بي نقص ترين و خوب ترينشان.
طعم شيريني كوچك، در دهاني پر از تلخي.
و از بهترين لحظات، جز حسرت چه مي ماند؟ از حسرت همراهي صداهاي آميخته، براي خواندن آوازي كهنه و كجا و كي دوباره مي توانم با انتهاي قلبم، ميان آدمهاي آشنا آواز بخوانم؟ آشنايي چيز غريبي است. وطن مفهوم تجمع آشنايي هاست. محدوده نگاه‌هاي آشنا و كساني كه دوستت داشته اند. من فراموش كرده بودم رفيق. خود را و آنچه مي خواستم و آن‌چيزها كه بايست مي‌بودم را. من فراموش كرده بودم و واي از فراموشي. واي از فراموشي كه آدم را آرام آرام پير مي كند.
“بهترين سالهاي زندگي ما” ، اين عبارت كامل، اين مفهوم تمام سالهاست، مفهوم تمام روزهاي خسته و كدر و تكراري و غمگين. اما، ما براي بهترين سالهاي زندگي مان. ما در بهترين سالهاي زندگي مان چه كرديم؟ ما در اين بهترين سالها چگونه زندگي كرده ايم؟ ما چقدر خنديده ايم؟ چقدر فرصتي براي عاشقي داشته ايم؟ چقدر بوده ايم؟

...هنوز مهلتي هست، براي بودن، براي لذت بردن از زندگي و براي جواني...

1hamsafar — Sun, 12 Aug 2007 23:31:58 GMT

چند روزي مسافرم

تا حيران شوم

يا سبلاني و دشت مغاني

تا خدا چه خواهد

1hamsafar — Mon, 06 Aug 2007 14:40:30 GMT

ميشود روي شن هاي نرم كنار دريا دراز كشيد، دستها را زير سر گذاشت،

به موج ها نگاه كرد و در همان حال بولروي راول را گوش كرد

مي شود روي شيب تپه اي پوشيده از علف كه به دشتي بزرگ ختم مي شود،

دراز كشيد، به ابر ها نگاه كرد و در همان حال به نكتورين شوپن گوش كرد

مي شود شبي پر ستاره بالاي بامي رفت، دراز كشيد، دستها را زيرسر گذاشت

و به ماه و ستاره ها نگاه كرد و در همان حال سوييت مهتاب بتهوون را گوش كرد

حتي مي شود مثل من در اطاقي نيمه تاريك نشست، سر را بين دو دست گرفت

و در همان حال به كنسرتو پيانوي شماره دو راخمانينوف گوش كرد و سعي كرد از

لابلاي نت ها رگه هايي از آن جنوني كه بعد ها بر او تسلط يافت را جستجو كرد

مي شود...

مي شود....

شما چه مي گوييد؟

#######

ديروز وقتي مقاله ي بهنود را در شرق مي خواندم مطمئن بودم كه توقيف رو شاخشه

و هيچ كاري جز توقيف روزنامه نمي توانست آن خانم شاعر را معروف كند!!!

.

1hamsafar — Fri, 27 Jul 2007 23:58:39 GMT

افسانه ي سيزيف را كه مي داني

داستان غم انگيزي است

سيزيف محكوم است،سنگي را تا بالاي قله اي بالا ببرد

و سنگ هر بار در انتهاي قله سقوط مي كند

و دوباره و دوباره اين كار را تكرار مي كند

اين تكرار و تكرار شده قصه ي من

با خود مي گويم: مي رسه...يه روزي...يه وقتي... يه جايي...صبر داشته باش، صبر...

1hamsafar — Wed, 25 Jul 2007 19:29:28 GMT

من با ظاهري كاملا معمولي و با احساس امنيت كامل در خيابان راه مي روم

مرد سن و سال بالايي با پژو آردي زير پايش! بوق بوق بوق، خانم برسونمت!!
جوانكي از كنارم رد مي شود و دستي به من مي زند و با لبخند به راهش ادامه مي دهد!
با تلفن دستي صحبت مي كنم و يك نفر با تنه زدن به من گوشي را مي قاپد و مي دود!
با احساس امنيت كامل و با زور و فشار سوار قطار مترو مي شوم، وقتي به مقصد مي رسم
و با بدبختي پياده مي شوم، متوجه سبكي بيش از حد كيفم مي شوم، بله....
كيف از زير پاره شده و محتوياتش غيب شده اند.
كيف را همانجا مي اندازم و با احساس امنيت كامل به راهم در خيابان ادامه مي دهم
خانمي از پشتِ سر به شانه ام مي زند كه با من بياييد
و شديدا و با مهر و عطوفت غير قابل تصوري مورد ارشاد قرار مي گيرم!
و و و و ....... همچنان با امنيت كامل!!!!

راستي! تازگي ها تصميم دارم براي پيشرفت در بعضي امور با تقوي بشوم!!

1hamsafar — Tue, 24 Jul 2007 20:30:38 GMT

پيشتر ها آنها دو نفر بودند با دو سايه
حالا به اعتبار عشق، دو نفرند با يك سايه

#####

آن كيست آن، آن كيست آن
كاو سينه را غمگين كند
چون پيش او زاري كني
تلخ تو را شيرين كند
تاريك را روشن كند
و آن خار را گلشن كند
خار از كفت بيرون كشد
وز گل تو را بالين كند
بهر خليل خويشتن
آتش دهد افروختن
و آن آتش نمرود را اشكوفه و نسرين كند
آن كيست آن.......

1hamsafar — Fri, 20 Jul 2007 20:21:55 GMT

متاسفانه هنوز و در قرن بيست و يكم بعضي ها دوست دارند آقا بالا سر باشند و
قيم خود خوانده
موضوع اينه كه برادراي من اجازه ي نوشتن وبلاگ به من نميدن
چند سال بود كه مي نوشتم و چون دوست نداشم پنهان كاري كنم آنها نيز مي دانستند
تا زماني كه مادر خدابيامرز زنده بود، راحت بودم و اجازه ي دخالت به اونا نمي داد
اما وقتي مادر رفت انگار پشتم خالي شد، يواش يواش شروع كردند به گير دادن كه اين چي
بود نوشتي و مواظب باش و خلاصه از اين ايرادا، بخصوص برادر كوچيكه
اينو طبيعي ميدونم كه مراقب من باشند و شايد از محبت باشه كاراشون
اما ديگه زيادي شده اين به اصطلاح محبتا
خسته شده بودم و تصميم گرفتم ديگه ننويسم با وجود علاقه ي زيادي كه به وبلاگم داشتم
و بعد هم اصلا روي نت نيومدم تا اين اواخر كه ديگه صبرم تموم شد
حالا اينو يواشكي بدون اينكه بدونن درست كردم، البته تمام زحمتش گردن حسين نازنين افتاد
خب تندروي نمي كنم، اما با خيال راحت مي نويسم
اينم جريان بستن وبلاگ و داداشاي عزيز ما